اینکه چه باشم !
کشیده شوم :
چهاردهم ماهی
در آفریقای آسمان
یا چروکخورده
فیلی سالخورده شوم در گرمای رحم
رگه ی انفجاری غاری
در لرستان:
چارپایی باشم دردناک
یا
اسبی پلاستیکی
با میله ای در شکم
وسط پارک شهر
چه فرق می کند
پستوی خانه ای
در چتل هویوک
یا چادر های آبی وال استریت
تهران –مسیل کن-تختی که به صبح نمیرسد
یا پاناما /اوکلاهاما /باهاما ...
چه فرق می کند
زندگی بر مین های تحریک شده
زندگی بر گسل های تحریک شده
چه فرق می کند زندگی
با برچسب "شکستنی"روی کارتنی خالی
تو رفته ای
تو آمده ای
و از هرطرف که نگاه کنی
زمین
گردتر می چرخد
به هرحال فرقی نمی کند
نیمه شب است
و تنهایی
دو تار خراسان می نوازد در دلم
می فهمی؟
اردیبهشت نود ویک
این رفت و آمد مهیب و دیوانه را بر تار بشنوید...حتما بشنوید:
ترانه محلی خراسانی چهاربیتی، دوتار غلامحسین سمندری، آواز ابراهیم شریفزاده
+ نوشته شده در شنبه نهم اردیبهشت 1391ساعت 21:27 توسط کیانا برومند جاوید
|
رام است
رام ِ تنش
همه در فام ِ قرمز
واریاسیون غروب دارد
در پوست
پس اینطور دکمه باز می کند تنهایی
سینه اش را لخت
جمع است در دهانش شب
بوسه را روشن
می گیراند
خاموش هرما!
خاموش است دهان
در لبهایش
بی کبریت
بی چخماق
بی فندک دو هزار تومانی
که بی خطر است در بارانی ات
پنهان
همینطور پنهان هرما
انگار لب های تو ست
آن طرف شهر
او با استخوان
که از مفرغ
شیشه که در رگ هایش می شکند
او پمپئی
با خاکستر ساکنانش
او
بودای بامیان
پیش از آنکه دستی بلند شود
و غبار زرد بنشاند بر شانه ها
آمده او
و اینطور پوتین در
می آورد
اینطور موهایش را
دو هزار غروب در می آورد
پوست می اندازد کنار تخت
در صندلی بغل
عطرها
غرفه ها
پس اینطور می شنوم
نزدیک بناگوش
در پخش ماشین
بازارچه
انشعاب رگ هایش را
بلند می شود
و آویخته ای دیگر
بارانی ات را
پشت پنجره
جمع کرده ای
در چشم هایم
بقایای موجودات
مرده و زنده
و اینطور نفت می شود هرما!
تنهایی من !
خدای خواب های سگ تر از کابوس !
دیگر
خاورمیانه ی توست
اینطور است
دست بگذار
و فاش کن گوگرد خام
را
از پشت باران
فروردین نود و یک
+ نوشته شده در شنبه دوم اردیبهشت 1391ساعت 23:49 توسط کیانا برومند جاوید
|
+ نوشته شده در سه شنبه بیستم اردیبهشت 1390ساعت 19:5 توسط کیانا برومند جاوید
